16/7 ... 5 maanden nadat Hilde is overleden. Dubbel zo lang al als dat haar ziekte heeft geduurd. Zo onwezenlijk, zo onrechtvaardig.
Ik heb het er gisteren met mijn gastgevers over gehad. Ook zij hadden hetzelfde meegemaakt in de familie. Onderweg spreekt men met wildvreemde over soms erg persoonlijke zaken juist omdat het wildvreemde zijn waartegen men zijn hart kan luchten.
Vandaag een relatief korte maar vooral droge dag. Chavanay is een klein stadje waar alles te koop is. In de gite etappe is zelfs een wasdroogmachine. Probleem was wel dat een of andere prutser mijn was na de was had vervangen door de zijne zodat wanneer ik dacht dat alles wel droog zou zijn hij kletsnat op het machine lag. Dan maar snel ophangen en dan begint het uiteindelijk toch nog te regenen. Hangt nu aan een rekje naast mijn bed en aangezien ik morgen erg laat ga vertrekken gaat hij misschien toch nog in de droger.
Hier nu samen met een Oostenrijker en een aantal seizoen/gastarbeiders.
Morgen korte dag en mag pas tegen 17h aankomen. Ik zal dus vooral hier laat vertrekken.
 |
| De weg. |
 |
| Nogmaals de Rhone oversteken |
Vanmiddag waren wij in de stad. In de buurt van de Grote Markt passeerden we een terras. Ik zei tegen Paul: "Hier hebben we nog met Hilde en de Marc gezeten... " Voor ons ook zo onwezenlijk dat ze er niet meer is.
BeantwoordenVerwijderenMet de tocht gaat het blijkbaar goed. We hebben nog geen dag gemist.