Vanmorgen in alle stilte vertrokken voor een lange tocht. Net als gisteren weer een erg zwaar parkoers door een prachtig landschap. Wil je het bewonderen dan moet je wel even stoppen want je loopt de hele tijd naar de grond te kijken voor een begaanbaar pad. Vorige nacht heeft het stevig geregend en dat doet er ook geen goed aan.
Tot de middag goed weer toen er plots een hevig onweer opstak, donder, bliksem, wind en striemende regen. Een wolkbreuk zowaar. Op dat ogenblik met mijn paraplu tussen wat bomen een beetje beschermd voor de wind. Een half uurtje heeft het geduurd en wanneer het minderde terug verder gestapt. Afgeknapt takken en weggespoeld stenen op de weg. Hier en daar een afgeknapte boom.
Waar ik 30.5km verwachte werden het er 35.5 zonder veel verkeerd te lopen ... teveel.
De komende dagen moet het minder. Een laatste beproeving was de lange steile afdaling naar de Rhone over een bospad waar het zand tussen de stenen was weggespoeld. Nu op een camping in een houten cabane. Ik heb echt geen zin mijn tentje op te zetten. Het ziet er trouwens niet naar uit dat we het zullen droog houden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat iets van je horen ...