donderdag 22 juli 2021

D16 Rust in Le Puy

Vanaf morgen keert de tocht pal naar het zuiden op de route naar saint-Gilles of de Regourdane (GR700).  In dezelfde richting gaat ook de Stevenson route (GR70) welke na een 5 dagen langer durende tocht op de Regourdane zal aansluiten in Alès.  Saint-Gilles zal weer een beslissingsmoment zijn van hoe het verder, of niet met deze tocht gaat.  Voorlopig is de maximale eindbestemming Saint-jean-pied-de-port.

------------

Tijd voor een terugblik op deze camino Gébéniensis (GR65).

Deze route is zeer goed bewegwijzerd in combinatie met GR aanduiding en het Compostella symbool.

De omgeving is prachtig maar de tochten zijn zwaar door de soms lange maar vooral steile beklimmingen en afdelingen over erg slechte veldwegen.  Op een enkel ogenblik zelfs op het randje af met kans op een valpartij.  Daar zou wel een (volgens mij niet aangegeven alternatieve route voor zijn).

Slaapmogelijkhen zijn er ruim voldoende vooral door het aanbod van het lokale genootschap.   Best is hiervoor wel een juiste gids te kopen (zie foto).  Deze van outdoor of Rother geven slechts een fractie van de mogelijkheden.  Een tent meenemen heeft geen zin.  De campings waar ik in de tent geslapen heb hadden ook een alternatief onderdak (tipi, cabannes, ...)

Een aanrader voor wie niet graag over asfalt loopt.  

Bij start in Genève ... let op voor roaming kosten, één van de toerist traps in Zwitserland (mij koste het na een paar sms'jes 63€).




4 opmerkingen:

  1. Een rustdag. Rusten... hoe doe ja dat op zo'n dag als vandaag?
    Is het voor een stuk denken, mijmeren en plannen? Op je bed of ergens op een bank? Ik kan me inbeelden dat een dag rusten heel lang duurt voor een actieve mens... terwijl het allicht deugd doet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het heeft toch deugd gedaan wat tot rust komen in de kathedraal, wat rondlopen in het stadje, wat bijslapen.

      Verwijderen
  2. Dag Marc, ondertussen ben je weer flink op stap en volg ik je reisblog stap voor stap. Een fragment uit een tekst van Bram Vermeulen om even te mijmeren: Waarheen, waartoe,
    dat doet er niet toe.
    Er is altijd wel een weg naartoe.
    Houzee, Marc!
    Günther

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo is dat. Veel te zien, veel om over na te denken en verder geen zorgen over de dag van morgen. Wat komen moet, komt.

      Verwijderen

Laat iets van je horen ...