Het was een wolkenloze nacht en de dag begon zonnig ... en het zou ook zo blijven tot laat in de namiddag wanneer het een beetje bewolkt werd. Prima weer dus.
Prachtige panoramas volgden zich in snel tempo op. Welk een prachtige streek is dit Baskenland toch.
In Ordiarp wou ik het kerkje bezoeken maar het was gesloten. Een inwoner sprak me aan en wanneer ik me als Vlaming voorstelde ontstond onmiddellijk een levendig gesprek over de zaken welke ons als Vlaming en Bask zoal bezighouden. Na een gezamenlijk bezoek aan de bar en het nuttigen van een paar koffies ging de tocht verder.
Soms toch over wat door het vee kapot getrappelde paden en net toen ik dacht ... goed dat ik hier geen 2 dagen eerder passeerde ging ik alsnog voor de 2e maal vol onderuit. Geen probleem tenzij een halve zijde onder een stevige laag modder. Het kon erger.
Aangekomen in de albergue waren de gastgevers niet thuis. De vorige gasten lieten me binnen en ik heb dan maar onmiddellijk een douche genomen.
Een half uurtje later kwamen ze thuis en werd alles geregeld. Direct een thuisgevoel.
S'avonds nog erg lekker gegeten en een erg geanimeerd gesprek.
Het is nu 21:30h en camino gewijs laat om te gaan slapen ...
 |
| Het kerkje van Ordiarp |
 |
| Mijn gastgevers |
Inderdaad: schitterende vergezichten... waarvan j'er dan één van héél dichtbij bekeken hebt.
BeantwoordenVerwijderenHeel dichtbij en de Franse modder is dezelfde als thuis of toch niet als het op een padje volledig kapot gelopen door de koeien gebeurd.
BeantwoordenVerwijderen