D35 SJPDP

 Dag van bijkomende rust.

Een beetje rond gewandeld en na al die jaren toch ook eens naar de citadel gegaan rechtover de albergue.

Je kunt er na een beklimming rondwandelen en je krijgt een prachtig zicht op SjpdP.  De kern van het gebouw kan wel niet bezocht worden.  Dit blijkt een school te zijn.  De leerlingen zullen na die beklimming wel wakker aankomen.  Ben ook de treintikketten voor SjpdP - Bayonne gaan halen.  Morgenvroeg is het station nog niet open.

S'avonds nog naar een concert geweest in de kerk van een Baskisch koor.

Mooi en het mooiste vond ik eigenlijk het lied waarbij 1 van de 3 dames in deze verder mannengroep en korte solo had welke hoog boven het koor uitkwam.  

Ook de attractie tijdens de onderbreking was verrassend.  Een klein manneke trad in traditionele klederdracht op als tamboermajoor.  Zie maar het bijgevoegde filmpje.  Na de uitvoering werd ook buiten nog verder gezongen samen met de toeschouwers.

Zo werd het wat later ... en morgen vroeg op voor de trein van 06:13h maar het was de moeite waard.

beeld  van de citadel

... en het uitzicht van daar boven.

D34 Saint-Jean-Pied-de-Port 21.5km

Een korte laatste dag.   Geen haast dus om te vertrekken en de albergue waar je trouwens niet kunt reserveren gaat pas om 14h open.

Volledige dag over asfalt met toch nog een stevige beklimming van 190 naar 520m onder een mooie zon.

Bij aankomst rond 12:30h zitten er al een paar pelgrims te wachten.  Geen onbekende trouwens maar een Frans koppel, Mercedes en Norbert, welke ik ook vorig jaar onderweg ben tegengekomen. 

Al snel groeit de rij wachtende aan en nu is alles vol op 1 bed na ... stapelbedden.  Van halvering van het aantal toegelaten pelgrims is geen spoor.

In de loop van de namiddag krijg ik nog telefoon van een pelgrimma welke ik vorig jaar wat geholpen heb qua slaapplaatsen.  Ze is op 120km van Compostella en bij gebrek aan bedden slaapt men blijkbaar op straat.  Veel kan ik niet doen.

In het pelgrimskantoor een lijst van slaapplaatsen gaan halen en via Whatsapp doorgezonden. 

Morgen zullen weer velen op weg gaan.  Covid lijkt niet te bestaan. 

Ik heb mijn tent opgeslagen om te laten drogen.  Ze zal een goede wasbeurt nodig hebben want stinkt verschrikkelijk naar, wat ik vermoed, geplette en gedroogde slakken.

Dit is het laatste bericht over een anders dan andere tocht.

Plannen voor volgend jaar zijn er al genoeg ... Scherpenheuvel met Duffel, Jacobskerkenpad van het Vlaams genootschap en als de goesting dan nog niet over is het stuk in Spanje welk ik dit jaar had willen doen.

We naderen Spanje ... De gele pijlen zijn daar.

Morgen zullen weer tientallen langs hier op weg gaan naar Compostella. 

D33 Saint Just Ibarre 25.7km

Het was een wolkenloze nacht en de dag begon zonnig ... en het zou ook zo blijven tot laat in de namiddag wanneer het een beetje bewolkt werd.  Prima weer dus.

Prachtige panoramas volgden zich in snel tempo op.  Welk een prachtige streek is dit Baskenland toch.

In Ordiarp wou ik het kerkje bezoeken maar het was gesloten.  Een inwoner sprak me aan en wanneer ik me als Vlaming voorstelde ontstond onmiddellijk een levendig gesprek over de zaken welke ons als Vlaming en Bask zoal bezighouden.  Na een gezamenlijk bezoek aan de bar en het nuttigen van een paar koffies ging de tocht verder.

Soms toch over wat door het vee kapot getrappelde paden en net toen ik dacht ... goed dat ik hier geen 2 dagen eerder passeerde ging ik alsnog voor de 2e maal vol onderuit.  Geen probleem tenzij een halve zijde onder een stevige laag modder.  Het kon erger.

Aangekomen in de albergue waren de gastgevers niet thuis.  De vorige gasten lieten me binnen en ik heb dan maar onmiddellijk een douche genomen. 

Een half uurtje later kwamen ze thuis en werd alles geregeld.  Direct een thuisgevoel.

S'avonds nog erg lekker gegeten en een erg geanimeerd gesprek. 

Het is nu 21:30h en camino gewijs laat om te gaan slapen ...

Het kerkje van Ordiarp

Mijn gastgevers

M2 D32 Mauleon-Licharre 20.5km

Vandaag een korte dag die ook weer druilerig begon.  Hij begon dan ook glibberig maar al snel stopte het met regenen en waren er zelfs zonnige periodes.

Eens de nevel is opgetrokken is het een opeenvolging van mooie panoramas.

De sleutel van de albergue is af te halen op het gemeentehuis of na 18h in een restaurant in de buurt.  Goed dat iemand me erop attent maakte dat het zaterdag was en er onmiddellijk naar het restaurant moest gestapt worden.  Ik was er rond 13:30h en had nog niks gegeten.  Het restaurant sloot om 14h maar de uitbater wou wel even wachten met sluiten tot ik terug was van een snelle douche.

Ben hier met dezelfde pelgrims van gisteren.

Rustige avond en vroeg naar bed.  Het is 20:30h en denk niet nog langer dan een uur wakker te kunnen blijven.

Ochtendnevel

Kiwikwekerij

D31 Hopitel St Blai se 25. 7km..

Wat een nacht!

De weersverwachting was dat het wat zou regenen maar rond 4h stoppen.  Wanneer ik niet te vroeg vertrek is de kans dan groot dat de tent toch een beetje droog zou zijn.

Het bleef echter regenen en het zou de hele dag regenen.

Ik had de binnentent open gelaten voor maximale verluchting.  Na een nachtelijke plaspauze voel ik of mijn sokken al wat droog waren en ik voelde iets glibberig.  Koplamp aan en wat bleek ... een resem naaktslakken had zich tussen de binnen en buitentent en enkele zelfs in de binnentent genesteld.  Heb dat boeltje dan opgeruimd en de binnentent toch maar gesloten.

De rugzak binnen in de tent volledig geladen en deze buiten onder een afdakje gelegd om de tent zelf te gaan afbreken.  Alles in een bolletje bij mekaar en onder het afdak het meeste water afschudden en inpakken.

Bij vertrek terug naar de kathedraal om de route terug op te pikken.  De weg zelf was zonder verhaal tenzij de winkeljuffrouw welke gratis de pelgrim een koffietje wou aanbieden.  In deze omstandigheden laat ik me dat geen 2x zeggen.

Op het laatste van de dag nog over extreem gladde, op en af gaande paadje in het bos.

Voetje voor voetje vooruit.  De wandelstok verdwijnt regelmatig 10 tallen cm's in de grond en is geen garantie op stabiliteit.

Constantijn, een jonge van 11 jaar die met zijn moeder Catherine op hetzelfde traject onderweg is, heeft dit met een fikse schuiver bekocht.

Hier nu in een zeer goede albergue samen met hen en zojuist nog een pelgrimsmenu gaan genieten in het enige restaurant ... De enige handelszaak trouwens.  Het was zeer lekker en goedkoop voor de pelgrim ... volledige menu, kwartje wijn en koffie ... 17€ ... zeg nu zelf.

Morgen een zeer korte dag.  Hopelijk kan ik daar mijn tent wat drogen.  Het zou niet warm worden maar wel droog blijven.

Onderweg ...

Voorbeeldje van de uitdaging ... Het regent en het paadje is extreem glad ...

D30 Oloron-Sainte-Marie 28km.

Een dag zonder hoogtepunten.

Mooi decor en niet al te zwaar al was het tijdens een 15 tal km durende tocht door het woud van Oloron langs de oevers van de Gave toch opletten voor schuifpartijen op de modderige kleipaadjes.

Alles verliep zonder probleem.  Het zoeken van de camping was wat moeizaam naar na wat vragen en bellen kwam ook dat goed.

Hier in Oloron komt de via tolosana en de piémont samen.  Het is morgen opletten om niet per vergissing richting col de somport te gaan op weg naar de camino aragones.

Mogelijk regent het een beetje vannacht wat de inpak morgen wat kan bemoeilijken. 

De Gave.

Oloron-Sainte-Marie

W5 D29 Arudy 30.9km

In de 30.9 km is een over ent weertje naar de supermarkt van totaal 2.4km inbegrepen.

Om 7h ontbijt en dan op stap ... regenhoes over de rugzak en paraplu open.  Het zou de eerste 10km blijven regenen en daarna nog regelmatig stevige buien.

De tocht begon met de kruisweg van het Santuarium, een stevige klim.

Daarna een gezapige wandeling over best bewandelbare wegen.  Soms asfalt, dan een graspad of een wat modderig bospad.

Voor mij het hoogtepunt van de dag was toch een ontmoeting met een groep pelgrims in de andere richting waarvan er één van Fatima onderweg was naar Sint Petersburg Rusland met een Mariabeeld op zijn rug.  Neem aan dat de andere wat tijdelijke supporters waren maar zeker ben ik niet want ze waren toch een beetje gehaast en een lang gesprek was niet mogelijk.  Een kaartje met een gebed en een schapuliertje werd in mijn hand gelegd en weg waren ze.

De slaaplocatie is wat aftands maar bon.

Blijkbaar eten we hier vanavond samen.  Ben benieuwd. 

Slapen reserveren voor morgen was problematisch (volzet, gesloten, ...) Uiteindelijk beslist naar een camping te gaan ondanks de mindere weersvooruitzichten.  Dan maar gelijk alles geregeld tem zaterdag.  De laatste 2 doe ik morgen. 

Dak van het Sanctuarium vanop de kruisweg bij vertrek.

Volledige dag regelmatig buien.

De groep pelgrims (zie naast mij de man met het Mariabeeld)

D28 Lestelle-Betharram 18.2km

Na het gezamenlijk ontbijt gaat stilaan iedereen zijn eigen weg.  Eentje blijft nog een dag, een ander gaat naar huis en 2 andere + ikzelf gaan verder.  De afstand voor vandaag is kort.  Daardoor geen haast.  Veel rondkijken en wat braambessen eten.  In St pé de bigorre na 10km is het daardoor al 11:30h en tijd voor een wat vroeger middagmaal.

De weg slingert zich verder door zacht golvend terrein en veelal langs de rivier de Gave.

Om 14h ter plekke en aanmelden kan pas vanaf 16h.  Ruim de tijd om het sanctuarium van de Notre-Dame-de-Betharam te bezoeken.   In hetzelfde complex zal ik eten en slapen.

De rest van de tijd dood ik door verder te stappen tot in het 'centrum' waar gelukkig toch 1 bar/restaurant open is.  Al de rest is gesloten.

Vriendelijke ontvangst, douchen, ...

Nog even naar de lokale camping voor een glaasje sangria om tegen 19:30h terug te zijn voor het eten.

Ondertussen de verdere planning bekeken en ga de 3 komende dagen verkorten naar 2.  Deze afstand is echt te weinig.  Hierdoor komt er toch weer een extra rustdag bij in SJPDP want de terugreis is reeds geboekt voor woensdag 11/8.  Slapen voor morgen is ok en voor de dag daarna is er desnoods een camping. 

De Gave.

Het sanctuarium

D27 Nimes naar Lourdes

Vandaag een dag om de overstap van Nimes naar Lourdes te maken.  Het kopen van de ticketten was al zorgeloos verlopen en de treinen reden klokvast.

De albergue ging pas om 16h open dus tijd om iets te eten en de basiliek te bezoeken.

Het stadje zelf is Scherpenheuvel in het groot en aan de basiliek zelf is er relatief weinig volk.  De ingetogen sfeer is er nog steeds, de vele brandende kaarsen en de pelgrims wachtend op hun onderdompeling ook.   Of men nog effectief onderdompelt zoals ik me van 55 jaar geleden herinner weet ik niet maar dat het toen een wat minder aangename ervaring was weet ik wel.  Enfin, ons vader vond blijkbaar dat ik het kon gebruiken.

Eens binnen in de albergue komen nog 3 Franse dames en later 2 Duitse het gezelschap vergroten.

Gezellig avondmaal en na de kaarskensprocessie nog wat napraten om dan rond 23:15h te gaan slapen.  Laat, maar morgen de  korte dag en slapen is geregeld.

Zicht vanuit de tuin van de slaapplaats

Basiliek 'by night'

Kaarskensprocessie

D26 'gedwongen rust in Nimes'

Gedwongen rust omdat er voor zondag geen treinticketten beschikbaar waren.   Het is een echte vakantiedag geworden met bezoek aan de kathedraal, le maison carré en de arena.  Het is in deze laatste trouwens de eerste maal dat het corona certificaat gevraagd werd.

Ik was toevallig tijdens de communie in een andere kerk waar de organist het Ave Maria speelde.  Wat een vredig moment.

Dit onder een milde zon, nadat het vannacht behoorlijk geregend heeft.

Slapen voor morgen in Lourdes is geregeld in het pelgrimshuis.

De dag daarna zou maar 10km zijn.  Dit is normaal veel te weinig maar geeft wel de gelegenheid nog voor het vertrek een beetje in Lourdes te blijven hangen.

Kijk nu wel uitgerust uit naar de rest van deze toch wel speciale tocht.  Het lijkt wel een tocht voor en na Nimes.  Ervoor voor mij ongemeen zwaar en vrij eenzaam en daarna, maar de toekomst moet het nog bevestigen, en stuk lichter met toch wat pelgrims.

Voeg wat toeristische beelden toe ...

D25 Nimes 29km

Zoals afgesproken was iedereen tegen 7h present voor het ontbijt.  Erg verzorgd.

In het dorp was men bezig de voorbereidingen te treffen voor een stierenloop middels grote stalen hekken.

De zon is direct van de partij en men is er weer in geslaagd wat moeilijkere stukken te vinden, maar niet veel.  Onderweg 2x iets kunnen gaan drinken.  We komen duidelijk in meer bewoond gebied.  Na een 10 tal km ben ik op een stuk traject aangekomen van brede grindwegen door dun bezaaide dennenbosjes.  Alles is hier kurkdroog.  Dit gebied is gekend als 'le clos de gaillard' waar ook restanten van pre-historische bewoning te vinden zijn.  

Op het laatste toch weer een stukje verkeerd gelopen zodat ik de passage door de botanische tuin van Nimes gemist heb.  Dat zet ik morgen misschien recht.  Ik blijf hier immers weer een dagje hangen.

Pre historische bewoning 

Intrede in Nimes

D24 Russan 23.6km

Gisteravond nog lekker gegeten.   Het heeft me gesmaakt en dat was al een tijdje geleden.

De bazin van het hotel staat zelf aan het fornuis en had geen tijd mijn rekening te maken terwijl ik extra vroeg wou vertrekken.

Het compromis: ze zou er wel even zijn om 6h voor een kop koffie en de rekening.   Zelf had ik blijkbaar mijn wekker verkeerd gezet op 5:45h.  Dus rap rap uit bed want ik wil na mijn aandringen niet te laat zijn.  Het lukt.

Na een 5 tal km merk ik dat ik mijn drinkbussen totaal vergeten ben.  Teruggaan was geen optie meer. Nog een 5km verder was een kruideniertje open en daar dan water,  een crozant en 2 perzikken gekocht.  Een lekker ontbijt.

Het terrein is relatief vlak en het gaat langs witte grindwegen a la strade bianci door de velden.  De km's schuiven vlot en nog voor 13h ter plekke in een wel erg mooie gîte.

De volgende dagen geregeld ... 2 nachten in Nimes want voor zondag kun je geen treinticketten naar Lourdes kopen en dus ook de treinticketten voor maandag. 

Nu tijd om de rest van de tocht rustig te bekijken en dat ziet er best doenbaar uit.

Vanuit lekker gegeten in goed gezelschap ... du pain, du vin et du ....

Het is een zwoele avond met wat muziek op de achtergrond,  het is dan ook vrijdagavond.

Regelmatig grafkapellen langs de weg.

De typische wegen vandaag.

De albergue

D23 2e rustdag 8km

Het was een dag van rust, een wandeling, eten en vooral drinken.

Rond 7:30h opgestaan voor het ontbijt welk ik alle tijd gegeven heb.  Nog even een babbeltje met een frans koppel welke zijn weg op de regourdane verderzet.

In de voormiddag op pad naar de dichtstbijzijnde winkel voor wat lekkers en vooral wat afsmakende drank.  Een tocht van 8km.   In de boodschappentas: 2 liter gazpacho, 1 liter fruitsap, een halve liter limonade en 2 nectarines.

Voor ik de terugtocht aanvatte was de eerste liter gazpacho reeds geconsumeerd.  Onderweg ook de eerste nectarine.

Het is een uur of 10 en zweten geblazen, zelfs zonder rugzak, bij 32°C.

Daarna weer rusten en me dwingen s'middags toch iets te eten.

Platte rust en nadenken hoe het nu verder moet.  Het voorlopige besluit is het volgende:  nog 2 dagen verder op de Regourdane dan ben ik in Nimes op 1 dag van het einde van deze pelgrimsweg naar st-Gilles.  Daar zal ik de trein nemen naar Lourdes om een goede week later te voet in Saint-jean-pied-de-port aan te komen.

Vandaar gaat het dan huiswaarts.

Mijn verblijfplaats ver van alles afgelegen 

Zicht vanop het terras waar dit geschreven is.

W4 D22 pont de ners 32.8km

De dag is druilerig begonnen.  Het was dus wat frisser maar zo zou het niet blijven.  Nog voor Alés, na ongeveer 12km was het al zeer warm geworden en de route was nog steeds erg zwaar.  Gelukkig in Alés toch wat fris kunnen drinken want de volgende 20km zou er niets meer zijn.  En warm werd het, het warme water geraakte op.  Elk schaduwplekje aangegrepen om wat op adem te komen.  Aangekomen in Ners realiseerde ik me niet dáár maar 2.3km verder in een hotel/bar/restaurant gereserveerd te hebben.

Heb dan aan een jonge dame de juiste weg gevraagd en ze bood aan om me naar daar te brengen maar niet zonder eerst een paar glazen water te drinken.  Mijn stem was bijna volledig weg door vermoeidheid.

Daar aangekomen onmiddellijk gevraagd mijn verblijf te verlengen naar 2 nachten.  Het kon.  Gelukkig. 

Gedouched en bed in.  De was is voor morgen.

D21 Au mas dieu 26.2km

Gisteravond heb ik macaroni klaargemaakt.  Ik heb me moeten dwingen toch iets te eten,  echt te moe.  Naast de deur is een bakkerij en een ijssalon.  In dat laatste toch nog een stevige portie gaan binnenlepelen en dan naar bed.

Als een blok in slaap gevallen tot een uur of 3:30h toen ik wakker werd van zachte muziek en de geur van vers gebakken brood.

De bakker was aan het werk.

Toch terug in slaap gevallen tot een uur of 7.

Even langs de bakker voor koffiekoeken en samen met de chocomelk als ontbijt gebruikt.

Op weg.  Het werd warm en het slapen was nog steeds niet geregeld.   Voor mezelf afgesproken ... tot au mas dieu en niet verder.   Desnoods daar in het tentje in de natuur.   Op één van de afdalingen in het bos waren door de kinderen van een lagere school kunstwerkjes aangebracht.  Leuk om je gedachten te verzetten en vooral erg mooi gedaan.

5.5km voor de eindbestemming een fata morgana ... een restaurant.   Niet getwijfeld en daar gegeten.

Het laatste stuk gaat door een vroeger mijnterrein met nauwelijks bomen en brede grintwegen.  Aangekomen waar men de telefoon niet opneemt en op de deur geklopt.  Na even kwam de eigenaar die van niks zei te weten maar hij zou snel een kamer in orde brengen.  Geen avondeten maar wel ontbijt.  De dichtstbijzijnde winkel is op 3.8km en dus geen optie.

Voor morgen zelfde scenario ... 2 slaapplaatsen gesloten of volzet en de derde een bericht ingesproken.  Ben eens benieuwd.

Een mooi strandje onderweg

De weg

Het kasteel van Portes

Meertje als resultaat van de vroegere mijnbouw

D20 Génolhac 38km

 Op 6:30h op weg.

Het is frisjes maar redelijk snel komt de zon er door.   Volgens het hoogteschema in mijn gids gaat het dus zachtjes naar beneden naar de zee maar al snel blijkt dit niet te kloppen.  Het gaat met een rotvaart tussen de 450 en 1350m.  Daarop had ik niet gerekend.  Bovendien zijn de paadjes soms nauwelijks herkenbaar, rotsen en grove steenslag.  1 valpartij op een ongevaarlijke plaats en slechts een gekneusde elleboog zijn het gevolg.   

Het zweet stroomt,  de vliegen genieten er van.  Ik lijk wel een wandelende koeienvlaai.

De km's lopen op en de markering laat het weer wat afweten en de gps geeft weer een ander traject.

Uiteindelijk geraak ik toch tegen 17h en bekaf in de gemeentelijke albergue.

Slapen vinden voor morgen binnen een redelijke afstand lukt voorlopig niet.  Campings zijn er voorlopig nog niet.  Morgen zien we verder.

Het moet gezegd het is hier wondermooi 😀